چه قدر نماد داشت این فیلم ! نمره من ۷۵ از ۱۰۰ خوبه ببینیدش
3
Baran
۸ سال پیش
خسته نباشید.شما از سال ۲۰۱۲ توی این سایت هستید.پیشکسوت که میگن شمایین.
8
keley
۸ سال پیش
فیلم به اصطلاح! اجتماعی-سیاسی یک بار مصرف با بازیگران بد قالبی در نقش مردم دستچین شده. فیلمنامه و دیالوگهایی که میتواند با دو دقیقه زیر ورو کردن تلگرام نوشته شود و تا ابد هم ادامه یابد.آن هم به دستمالی شده ترین شکل ممکن,در سطح شاهکارهای فلان جی هاو اسلافش. از هر گلی بویی بگذاریم و در آخر هم آویزان چهره های شاخص عدالتخواهی شویم و از سانسور بگوییم و هی بنالیم و همان پرداخت اجتماعی کذایی را به اعتراض حرفه ای تقلیل دهیم. یک مصاحبه و گفتگوی ساده با جناب پناهی خیلی از این ویدئو بالاتر می ایستد.
عده ای از سیاسی بودن برلیانه میگویند و عده ای دوستدار جایزه از هر فستیوالی هستند.
عده ای نیز مخالف جشنواره اما از آن طرف.طرفی که میگوید جشنواره ها در نهایت به رسمیت شناختن ... است و دعواهای پوزیسیون و اپوزیسیون بازارگرمی است و تداوم یک سیر باطل که دیدگاه آخری به نظر بنده قابل توجه است.
1
moinipooya
۸ سال پیش
بسيار زيبا
2
Mehrad72
۸ سال پیش
یه دیالوگ فیلم منو نابود کرد : دانشجو : اقای پناهی به نظر شما چه فیلم هایی ارزش دیدن دارن پناهی : همه یه فیلم ها ارزش دیدن دارند
بعدش ما میایم فیلم نقد میکنیم و راجب فیلم های بزرگ بحث میکنیم
0
حسین کرامتی
۸ سال پیش
معمولی . امتیازم ۵
5
reza.maleki27.rm
۸ سال پیش
دری و وری
1
iraj061
۸ سال پیش
يک روز زندگی همراه با يک رانندگی تاکسی (جعفر پناهی) در تهران که چالش های اجتماعی در ایران را به تصویر می کشد.
3
mohammad
۸ سال پیش
فیلم بسیار چیپیه ، حتی نقد سیاسی درستی هم نداره ، بعضی آدما منتقد هستند اما نمی دونن از چی انتقاد کنن
با این جوایز مسخره که همین طوری میدن آبروی تمام جشنواره هارو دارن میبرن
خودتون این فیلم رو ببینین چقدر مسخره هست.........
1
a.hojjat
۹ سال پیش
فیلم خوب و زیبایی بود ، به نظرم نمره ی منتقدا یه خورده خوشبینانست ، ولی نمیشه گفت نا مربوطه... حرف خودش رو خیلی خوبمیزنه. ولی چیزی که مهمه اینه که به نظرم بیشتر منتقدایی که به این فیلم نمره ی بالایی دادند - علی رغم این که فیلم خوبیه- به فیلم نمره ندادند،به این که این فیلم مخالف ایرانه نمره دادند.
3
alinolan78
۹ سال پیش
دوستان درخواست بدید تاينى فیلم عصبانی نیستم(I#۰۳۹;m not angry) به کارگردانی رضا درميشيان رو هم بذاره.
7
ptbo.2000
۹ سال پیش
در ضمن شاید براتون جالب باشه که بدونید سال ۲۰۱۵ که این فیلم جایزه ی خرس طلایی جشنواره ی فیلم برلین رو برد، رئیس هیئت ژوری کسی نبود جز دارن آرونوفسکی بزرگ و چون که جعفر پناهی ممنوع الخروج بود و هست، خواهر زاده ش این جایزه رو دریافت کرد.
5
ptbo.2000
۹ سال پیش
همه ی فیلم یه طرف خنده های جعفر پناهی و نسرین ستوده یه طرف :) جعفر پناهی قطعا یکی از دوست داشتنی ترین کارگردان های ایرانه. ۱۰ از ۱۰
1
arman_madrid
۹ سال پیش
سرهنگ علیفر در نقش راننده تاکسی , بسیار یونیک بود.
4
Saeed
۹ سال پیش
انتظار بیشتری از این فیلم داشتم. این دیالوگ عالی بود شخصیت مثبت باید اسم اسلامی داشته باشه صرفا اسامی ائمه کراوات برای شخصیت مثبت ممنوعه شخصیت مثبت صرفا باید ریش داشته باشه
4
azanhes09
۹ سال پیش
فیلم خیلی خیلی قشنگیه واقها قشنگه
7
mazinani1996
۹ سال پیش
دیالوگ های نسرین ستوده تیر خلاصی بر جامعه ای بود که پناهی در طول فیلم در حال نمایشش بود
1
javan_now1000
۹ سال پیش
بعد از این یک فیلم نیست که برای من به شدت نا امید کننده بود پناهی در تاکسی داره به همون چیزی نزدیک میشه که ازش انتظار داشتیم----پایان فیلم عالیه * * امیدوارم پناهی دوباره فیلمی در حد و اندازه ی طلای سرخ بسازه
3
moayeri.mehdi
۹ سال پیش
در نقد این فیلم و فیلمهایی مثل این، نگاه به فیلم و سینما، از جنبه هنر یا صنعت و یا از جنبه طراحی صحنه، ویژوال افکت، بازیگریو.... به نظر من کاری اشتباه است. البته این بحثی بسیار کهنه است ولی آثاری از این دست رو میشه با الیورتویست چارلز دیکنز یا آثار اوژن یونسکو نوینده تئاتر یا ... مقایسه کرد که جدا از اینکه به فرم هنری رمان یا نمایش یا .... هستند بلکه پا را فراتر گذاشته و باعث تغییری در جامعه میشوند مثلا الیورتویست باعث شد تا در انگلستان قانونی بر علیه کودکان کار بوجود آید یا از این نمونه در جوامع مختلف فراوان است که هنرمند با هنر خود باعث اصلاح جامعه می شود. به بیانی دیگر این نوع آثار به قوی بودن بازیگر و از این قبیل مسائل توجه نمیشود بلکه بقول برشت این مهم است که اثر چه حرفی را میخواهد بگوید. بهمین دلیل در آثاری از این دست حتی تعمدا از ناباریگر به جای بازیگر استفاده میشود تا تماشاگر به جای آنکه مجذوب بازی شاهکار بازیگر بشود بلکه ذهنش معطوف قضاوت درمورد حرفهای اثر شده و مشکل اجتماعی را نقد کند. وگرنه (خطر اسپویل:) صحنه آخز که حتی دو مرد موتورسوار دوربین پناهی را هم میبرند.
در مورد اینکه دوستانی این فیلم را سیاه خوانده اند عرض کنم که به نظر من برعکس به این نوع فیلم سیاه نمیگویند بلکه در این فیلم عنصر امید وجود دارد و آنرا در گلهای نسرین ستوده یا ماهیهایی که قرار است در آبعلی آزاد شوند دید. بخصوص در دیگر اثر پناهی به نام آفساید آنجا که مینی بوس دخترانی که میخواستند وارد ورزشگاه آزادی شوند را به منکرات ببرند، جریان ملتی که از نتیجه بازی خوشحالند میبرد و آنها آزاد می شوند. بعبارت بهتر بیداری و جنبش ملت را نقطه امید و باعث رهایی میداند. این با فیلمهای سیاه که قهرمان یا ضد قهرمان داستان هر نوع تلاشی کنند چه خوب باشند و چه شر باز هم شکست میخورند تفاوت دارد. مثلا در مزد ترس (فیلم کلاسیک فرانسوی) شخصیتهای اصلی فیلم چه بی باک و چه ترسو همه وهمه چیزی جز مرگ نصیبشان نشد یا....
0
xm.behnam
۹ سال پیش
اخرش اونا کی بودن؟؟؟؟؟؟؟؟
0
hoomankhaleghi2
۹ سال پیش
فیلم خلاقانه و خوبی بود همون چیزی که از کسی مثل پناهی انتظار میره و اون هم با چنان دست بسته ای
3
mazyar.ez
۹ سال پیش
bbc نشون داد !!! خوشم نیومد ازش جعفر پناهی خیلی مصنوعی داشت بازی میکرد !!!اولین فیلمی بود که ازش میدیدم و واقعا انتظار داشتم که اینقدر راجع بش تعریف میکنن خیلی فوق العاده باشه فیلمش ولی نبود معذرت میخوام اینو میگم مذخرف بود !!!
1
irnetgam
۹ سال پیش
۰۲:۰۸:۵۲ شنبه - ۷ فروردین ۱۳۹۵
به نظر میرسه این فیلم بودجه نداشته اصلا - و با موبایل پر شده ولی فیلم خوبیه
امتیاز : ۶
0
minajoon981
۹ سال پیش
سلام خسته نباشید میشه لطفا فیلم های ایرانی هم بزارید
4
khob_bad_zesht_1985
۹ سال پیش
هنری که چشمش رو روی دردهای مردم ببنده به هیچ نمیارزه ، ولی پناهی ! کارگردانی که همه چیزش رو ازش میگیرن و باز هم از هیچی فیلمی به این قشنگی و با ارزشی میسازه ، و باعث میشه که همه دنیا بدونن که ما اینجا با چه مشکلاتی روبرو هستیم ، بحثایی که در مورد سیاه نمایی توی فیلم صورت گرفت فوق العاده زیبا بود ، و از همه مهمتر دیدن نسرین ستوده که به عنوان مسافر آخر سوار شد واقعا شوکه کننده و زیبا بود .
2
REZADAVODI_NEZHAD
۹ سال پیش
فیلم با هیچ ساخته شده ولی حرف های بسیاری برای گفتن داره و این یعنی همه چی ..........درود بر جعفر پناهی
3
saeedkhazaee95
۹ سال پیش
خودشون دوست ندارن نشون بدی بعد خودشون این کارارو انجام میدن همین یه جمله کافیه برای خوب بودن فیلم
دیدگاه کاربران
دیدگاه خود را با سایر کاربران به اشتراک بگذارید.
چه قدر نماد داشت این فیلم !
نمره من ۷۵ از ۱۰۰
خوبه ببینیدش
خسته نباشید.شما از سال ۲۰۱۲ توی این سایت هستید.پیشکسوت که میگن شمایین.
فیلم به اصطلاح! اجتماعی-سیاسی یک بار مصرف با بازیگران بد قالبی در نقش مردم دستچین شده.
فیلمنامه و دیالوگهایی که میتواند با دو دقیقه زیر ورو کردن تلگرام نوشته شود و تا ابد هم ادامه یابد.آن هم به دستمالی شده ترین شکل ممکن,در سطح شاهکارهای فلان جی هاو اسلافش.
از هر گلی بویی بگذاریم و در آخر هم آویزان چهره های شاخص عدالتخواهی شویم و از سانسور بگوییم و هی بنالیم و همان پرداخت اجتماعی کذایی را به اعتراض حرفه ای تقلیل دهیم.
یک مصاحبه و گفتگوی ساده با جناب پناهی خیلی از این ویدئو بالاتر می ایستد.
عده ای از سیاسی بودن برلیانه میگویند و عده ای دوستدار جایزه از هر فستیوالی هستند.
عده ای نیز مخالف جشنواره اما از آن طرف.طرفی که میگوید جشنواره ها در نهایت به رسمیت شناختن ... است و دعواهای پوزیسیون و اپوزیسیون بازارگرمی است و تداوم یک سیر باطل که دیدگاه آخری به نظر بنده قابل توجه است.
بسيار زيبا
یه دیالوگ فیلم منو نابود کرد :
دانشجو : اقای پناهی به نظر شما چه فیلم هایی ارزش دیدن دارن
پناهی : همه یه فیلم ها ارزش دیدن دارند
_ _ _ _ _ _ _ _ ________________________ _ _ _ _ _ _ _ _
بعدش ما میایم فیلم نقد میکنیم و راجب فیلم های بزرگ بحث میکنیم
معمولی . امتیازم ۵
دری و وری
يک روز زندگی همراه با يک رانندگی تاکسی (جعفر پناهی) در تهران که چالش های اجتماعی در ایران را به تصویر می کشد.
فیلم بسیار چیپیه ، حتی نقد سیاسی درستی هم نداره ، بعضی آدما منتقد هستند اما نمی دونن از چی انتقاد کنن
با این جوایز مسخره که همین طوری میدن آبروی تمام جشنواره هارو دارن میبرن
خودتون این فیلم رو ببینین چقدر مسخره هست.........
فیلم خوب و زیبایی بود ، به نظرم نمره ی منتقدا یه خورده خوشبینانست ، ولی نمیشه گفت نا مربوطه... حرف خودش رو خیلی خوبمیزنه.
ولی چیزی که مهمه اینه که به نظرم بیشتر منتقدایی که به این فیلم نمره ی بالایی دادند - علی رغم این که فیلم خوبیه- به فیلم نمره ندادند،به این که این فیلم مخالف ایرانه نمره دادند.
دوستان درخواست بدید تاينى فیلم عصبانی نیستم(I#۰۳۹;m not angry) به کارگردانی رضا درميشيان رو هم بذاره.
در ضمن شاید براتون جالب باشه که بدونید سال ۲۰۱۵ که این فیلم جایزه ی خرس طلایی جشنواره ی فیلم برلین رو برد، رئیس هیئت ژوری کسی نبود جز دارن آرونوفسکی بزرگ و چون که جعفر پناهی ممنوع الخروج بود و هست، خواهر زاده ش این جایزه رو دریافت کرد.
همه ی فیلم یه طرف خنده های جعفر پناهی و نسرین ستوده یه طرف :)
جعفر پناهی قطعا یکی از دوست داشتنی ترین کارگردان های ایرانه.
۱۰ از ۱۰
سرهنگ علیفر در نقش راننده تاکسی , بسیار یونیک بود.
انتظار بیشتری از این فیلم داشتم.
این دیالوگ عالی بود
شخصیت مثبت باید اسم اسلامی داشته باشه صرفا اسامی ائمه
کراوات برای شخصیت مثبت ممنوعه
شخصیت مثبت صرفا باید ریش داشته باشه
فیلم خیلی خیلی قشنگیه واقها قشنگه
دیالوگ های نسرین ستوده تیر خلاصی بر جامعه ای بود که پناهی در طول فیلم در حال نمایشش بود
بعد از این یک فیلم نیست که برای من به شدت نا امید کننده بود پناهی در تاکسی داره به همون چیزی نزدیک میشه که ازش انتظار داشتیم----پایان فیلم عالیه
*
*
امیدوارم پناهی دوباره فیلمی در حد و اندازه ی طلای سرخ بسازه
در نقد این فیلم و فیلمهایی مثل این، نگاه به فیلم و سینما، از جنبه هنر یا صنعت و یا از جنبه طراحی صحنه، ویژوال افکت، بازیگریو.... به نظر من کاری اشتباه است. البته این بحثی بسیار کهنه است ولی آثاری از این دست رو میشه با الیورتویست چارلز دیکنز یا آثار اوژن یونسکو نوینده تئاتر یا ... مقایسه کرد که جدا از اینکه به فرم هنری رمان یا نمایش یا .... هستند بلکه پا را فراتر گذاشته و باعث تغییری در جامعه میشوند مثلا الیورتویست باعث شد تا در انگلستان قانونی بر علیه کودکان کار بوجود آید یا از این نمونه در جوامع مختلف فراوان است که هنرمند با هنر خود باعث اصلاح جامعه می شود.
به بیانی دیگر این نوع آثار به قوی بودن بازیگر و از این قبیل مسائل توجه نمیشود بلکه بقول برشت این مهم است که اثر چه حرفی را میخواهد بگوید. بهمین دلیل در آثاری از این دست حتی تعمدا از ناباریگر به جای بازیگر استفاده میشود تا تماشاگر به جای آنکه مجذوب بازی شاهکار بازیگر بشود بلکه ذهنش معطوف قضاوت درمورد حرفهای اثر شده و مشکل اجتماعی را نقد کند. وگرنه (خطر اسپویل:) صحنه آخز که حتی دو مرد موتورسوار دوربین پناهی را هم میبرند.
در مورد اینکه دوستانی این فیلم را سیاه خوانده اند عرض کنم که به نظر من برعکس به این نوع فیلم سیاه نمیگویند بلکه در این فیلم عنصر امید وجود دارد و آنرا در گلهای نسرین ستوده یا ماهیهایی که قرار است در آبعلی آزاد شوند دید. بخصوص در دیگر اثر پناهی به نام آفساید آنجا که مینی بوس دخترانی که میخواستند وارد ورزشگاه آزادی شوند را به منکرات ببرند، جریان ملتی که از نتیجه بازی خوشحالند میبرد و آنها آزاد می شوند. بعبارت بهتر بیداری و جنبش ملت را نقطه امید و باعث رهایی میداند. این با فیلمهای سیاه که قهرمان یا ضد قهرمان داستان هر نوع تلاشی کنند چه خوب باشند و چه شر باز هم شکست میخورند تفاوت دارد. مثلا در مزد ترس (فیلم کلاسیک فرانسوی) شخصیتهای اصلی فیلم چه بی باک و چه ترسو همه وهمه چیزی جز مرگ نصیبشان نشد یا....
اخرش اونا کی بودن؟؟؟؟؟؟؟؟
فیلم خلاقانه و خوبی بود همون چیزی که از کسی مثل پناهی انتظار میره و اون هم با چنان دست بسته ای
bbc نشون داد !!! خوشم نیومد ازش جعفر پناهی خیلی مصنوعی داشت بازی میکرد !!!اولین فیلمی بود که ازش میدیدم و واقعا انتظار داشتم که اینقدر راجع بش تعریف میکنن خیلی فوق العاده باشه فیلمش ولی نبود معذرت میخوام اینو میگم مذخرف بود !!!
۰۲:۰۸:۵۲ شنبه - ۷ فروردین ۱۳۹۵
به نظر میرسه این فیلم بودجه نداشته اصلا - و با موبایل پر شده
ولی فیلم خوبیه
امتیاز : ۶
سلام خسته نباشید میشه لطفا فیلم های ایرانی هم بزارید
هنری که چشمش رو روی دردهای مردم ببنده به هیچ نمیارزه ، ولی پناهی ! کارگردانی که همه چیزش رو ازش میگیرن و باز هم از هیچی فیلمی به این قشنگی و با ارزشی میسازه ، و باعث میشه که همه دنیا بدونن که ما اینجا با چه مشکلاتی روبرو هستیم ، بحثایی که در مورد سیاه نمایی توی فیلم صورت گرفت فوق العاده زیبا بود ، و از همه مهمتر دیدن نسرین ستوده که به عنوان مسافر آخر سوار شد واقعا شوکه کننده و زیبا بود .
فیلم با هیچ ساخته شده ولی حرف های بسیاری برای گفتن داره و این یعنی همه چی ..........درود بر جعفر پناهی
خودشون دوست ندارن نشون بدی بعد خودشون این کارارو انجام میدن
همین یه جمله کافیه برای خوب بودن فیلم